پیامدهای ناشی از بی توجهی به اهداف و ضرورتهای آموزشی و پرورشی تئاتر

   سالهاست که دغدغۀ من تئاتر کودک و آموزشهای مربوط به آن می باشد و با گروهای کودک و نوجوان زیادی کار کردم، هرچه پیش می روم برای ارائه طرح احیاء آموزش تئاتر به کودکان و نوجوانان مصمم تر می شوم زیرا ضرورت وجود چنین آموزشهایی را هرچه بیشتر درک می کنم .

   دیدگاه من نسبت به تئاتر کودک، جنبۀ آموزشی و پرورشی دارد زیرا هدف اصلی آموزشهای تئاتر برای کودکان و نوجوانان بازیگر پروردن نمی باشد. تئاتر و آموزشهایش آنقدر برای کودکان و نوجوانان اثرات مثبت و موثری دارد که بازیگر شدن آنها را پوشش می دهد همچنین اگر این آموزشها توسط افراد مسلط و آگاه صورت گیرد و هنرجویان نیز برای بدست آوردن مهارتهای لازم تلاش خود را داشته باشند در نهایت می توانند در یک گروه اجرایی،جایگاه مناسب خود را یافته و فعالیت چشمگیری را از خود نشان دهند که این فعالیت می تواند مربوط به پشت صحنه یا روی صحنه باشد.

   اما اگر از اهداف و ضرورتهای آموزشی و پرورشی تئاتر دور بمانیم و هدف از ارئه آموزشها را، بازیگر پروردن قرار دهیم چه پیامدهایی در پی خواهد داشت ؟ بسیاری از کودکان و نوجوانان تنها به عشق بازیگر شدن وارد این حیطه شده و توقع دارند ظرف مدت کوتاهی، با کمترین تلاش به مقصد برسند درصورتیکه آنها وارد راهی شدند که نیاز به صبر ،تلاش و  پشتکار ، علاقه، استعداد و حمایت فراوان دارد ، فقدان هر یک از این فاکتورها می تواند مانع بزرگی برای رسیدن به هدفهای اصلی باشد بنابراین لازم است قبل از ورود افراد علاقمند به فضای آموزشی تئاتر و نمایش،تا حدامکان تصویری روشن و شفاف از آنچه که قرار است آموزش داده شود و همچنین توضیحات کاملی از اهداف و ضرورتهای آموزشی این رشتۀ هنری بخصوص برای والدین کودکان و نوجوانان ارائه شود تا با گذشت دوره های آموزشی شاهد پیشرفت و حرکت مثبت هنرجویان و مشتاقان تئاتر و نمایش باشیم تا آنجا که کودکان و نوجوانان مان به آن درجه از رشد و شکوفای برسند که بتوانند براحتی جایگاه خود را در این رشتۀ هنری که شاخه های بسیاری دارد پیدا کرده و حتی در آینده با انتخاب رشتۀ تحصیلی مرتبط و مناسب در دبیرستان و دانشگاه تا سرحد کمال پیش روند.

  بسیار مشتاقم نظر شما خوانندۀ عزیز را  نیز در این زمینه دانسته و پیوست نمایم.

/ 5 نظر / 16 بازدید
احسان بابایی

از اینکه برای اعتلای هنر نمایش و شناسایی این هنر والا و تاثیر گذار در جامعه تلاش می کنید جای بسی خوشحالی است و من دست شما را از دور می بوسم. بنده از اعضای انجمن نمایش شهرستان کوهدشت لررستان می باشم که برای روشن کردن چراغ نمایش در این شهرستان محروم از جان خود مایه گذاشتیم. گروه ریویار افتخار دارد که در صورت دعوت ازر سوی انجمن های نمایش استانها برای اجرای عموم نمایش در خدمت باشد.

محمود خیری

سلام دوست عزیز محمود خیری هستم معاون کانون هنرمندان بسیج شهرستان مراغه آذربایجان شرقی .در سدد تشکیل گروه و آموزش تئاتر برای بچه های بسیج این شهرستان هستم که از مطالب شما کلی استفاده بردم .ثابت قدم و استوارو موفق باشید

یک مادر

به امید روزی که شاهد این اتفاق زیبا برای تئاتر کودک در کشورمان باشیم

مریم

سلام خوشحالم بالاخره یکی پیداشد از موسیقی از تاتر کودک حرفی بزنه من سالهای تحصیل همواره مشغول این هنر بودم حالا حتی توی مدرسه های غیر انتفاعی هم ردی از این مسایل نمیبینم پارسال خواستم با بچه های مدرسه دخترم کار کنم مدیرمدرسه بخشنامه اموزش پرورش را اورد که اره نباید نقش جنس مخالف را بازی کنند من واقعا متاسفم جایی که هنر نباشه ازادگی وایده ال اندیشیدن هم میمیره حالا عمو ... می ارند مدرسه آهنگ امشب شب مهتابه را میزنند انوقت اون که مال ننه باباهای بچه هاست هیچ اشکالی نداره این که حالا بچه نقش یه پادشاه چون که مرده بازی کنه مشکل داره آه.....

مینو عطاخانی

سلام من مربی تئاتر کودک هستم.خوشحالم که توانستم از تجربیات ارزنده شما استفاده کنم.نظرات شما برای من بسیار جالب وقابل لمس میباشد.اما من درکار با گروه خردسال6_4 سال کمی دچار مشکل هستم.بعضی از پسرها که بسیار نا ارام وشاید بیش فعال میباشند برای کلاس دردسر افرین هستند. وباعث اذیت وازار بچه های دیگر می شوند.ومن برای کنترل انها مجبور هستم از وقت کلاس گرفته ونیروی خودم را که برای کار با تمام بچه های کلاس است را صرف ارام کردن انها کنم.چون اصلا نمیتوانند برای مدت حتی 15-10 دقیقه تمرکز کنند.وتوجه بچه ها را بر هم می زنند.یک دفعه از جای خود بلند میشوند وبا سرو صدا وجیغ وفریاد ودویدن دورکلاس وسط خواندن یک شعر یا قصه گویی رشته کلام را از دست میدهم وباید انها رابارها وبارها دعوت بهارام بودن وهماهنگ شدن با دیگر دوستانشان کنم.اگر راهنمایی در این زمینه بفرمایید که روش اموزش به این افراد نا ارام وپر جنب وجوش غیر قابل کنترل را بدانم ممنون میشوم.